Grenspalen 176-191
(14 september 2005)

Op 14 september 2005 maakten wij wederom een België – Luxemburgtocht. Vandaag met aspirant grenspaalloog William. Werkelijk een zeer fraaie route: afwisselend landschap, mooie omgeving, wat ruiger dan wat we tot dusverre van het landschap zagen. Met palen die soms eenvoudig, soms moeilijk te vinden zijn. Lekker afwisselend dus. Vandaag zijn we ook begonnen met het krijten van moeilijk leesbare grenspaalnummers. Een groot succes !
Onze tocht leidt om de dorpen Tintange (B) en Surré (L). Zie onderstaande kaarten.



kaart gp176-191, klik hier voor een uitvergroting


Grenspaal 176
Het begint al goed ! Grenspaal 176 is helaas niet te vinden. Volgens de kaart staat de paal aan de oever waar de Sirbaach / Surbich in de Sûre uitmondt. Geen paal te zien. Mogelijk is de paal in het water gevallen, mogelijk ligt de paal aan de kant . Met de huidige begroeiing kunnen we ‘m met zeker niet vinden. Kortom, we moeten nog een keer terug. De Sirbaach volgt vanaf hier in noordelijke richting de grens. In zuidelijke richting wordt de grens gevormd door de Sûre.


Grenspaal 176
Dat we nog een keer terug moeten, bevestigt ook wel onderstaande foto van Christian Willemot. Hij vond de paal namelijk wèl ! Dat was in augustus 2004 en volgens Christian stond de paal op de plaats die de kaart aangeeft en was de paal zeer eenvoudig te vinden.


Grenspaal 177
Deze vonden we dan wel eenvoudig. Op nog geen honderd meter van waar 176 zou moeten staan. Langs de Surbich. De krijtsporen op de paal verraden dat Christian deze paal ook bezocht heeft.


Grenspaal 178
Ook langs de Surbich. Stil en mooi is het hier. Een vallei met weilandje. Alleen het geluid van een kabbelende beek. Ver van de bewoonde wereld, hier kun je 100 worden. Een hele tour om de paal goed op de plaat te krijgen, omdat het nummer aan de waterkant staat. Eef viel tijdens het foto’s maken bijna in de beek !


Grenspaal 179
Vanaf de vorige paal loopt de grens hier iets ten noorden van de Surbich. Deze paal gevonden in het bos zo’n 30 meter van het bospad af.


Grenspaal 180
Langs de stille weg tussen Tintange en Surré. Op de achtergrond het beekdal van de Sirbaach. De grens loopt daar rechts van.


Grenspaal 181
Weer zo’n paal waar je erg gemakkelijk voorbij loopt ! Deze staat op een steile helling tussen het pad langs de Surbich en het water. Vanaf het pad niet te zien, zeker niet in de zomer. We vonden ‘m echter direct, een toevalstreffer !


Grenspaal 182


Grenspaal 182
Al helemaal een toevalstreffer! Gevonden langs de waterkant in haast ondoordringbaar struikgewas. Hier leidt geen pad langs. Paal werd ook gevonden door Christian Willemot . Hij mailde ons (na onze tocht) een foto waarop ook de naam van de gieterij van deze grenspalen te lezen valt: Societé Cockerill Seraing. Ooit in de opkomst van de zware industrie een grote staalfabriek waar ook grote tot de verbeelding sprekende machines gebouwd werden.


Grenspaal 182
Op deze foto van Christian staat ook de naam van de gieterij van deze grenspalen: Societé Cockerill Seraing.


Grenspaal 183
We verlaten het water en gaan de bossen in: bij een driesprong van bospaden treffen we deze fraaie paal aan. Bij deze paal maakten wij een onvergetelijk groepsportret.


Grenspaal 184
Ook in het bos, langs een beekje


Grenspaal 185
Aan de andere kant van de beek. Al te zien vanaf 184, alleen niet tegelijk op de foto.


Grenspaal 186
Verscholen in het bos. Eef en William liepen er eerst voorbij, ik niet. Deze palen lijken echter zoveel op de omringende bomen... Mimicry heet dat in de biologie: misleiding van de natuur !


Grenspaal 187
Tekst volgt.


Grenspaal 188
Paal bleek moeilijker te vinden dan de foto doet vermoeden. Door houtkap en aanplant komt het landschap niet geheel meer overeen met de kaart. Door middel van de GPS konden we echter wel de grens volgen en vonden we ‘m uiteindelijk toch wel weer.


Grenspaal 189
Verscholen in een valleitje bij een bosschage in een weiland. Hier ontspringt een beekje. Om deze paal goed op de foto te krijgen, moesten we enig snoeiwerk verrichten.


Grenspaal 190
Tekst volgt.


Grenspaal 191
Nog net in het bos, tegen de rand van een weiland aan bij de Bettlerbaach. Moeilijk te vinden, wij dachten dat ie in het nabijgelegen weiland moest staan. Bovendien weer typisch zo’n paal die zich moeilijk laat vinden in het donkere, bruine bos.